لباس ارایش ماشین کارت و دسته گل و کیک و حلقه عروس.لباس شب وعصر.شینیون.ماسک صورت.ارایش ابرو.مو.لب.رنگ و بافت مو.مانیکور

 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ٤:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢٢
 

استان ‎آذربایجان ‎غربی ‎به دلیل در‎‎برگرفتن ‎دو قوم بزرگ آذری و کرد و هم چنین ایل‌هاو عشایر متعدد دارای انواع مختلف ‎لباس‌های ‎محلی ‎است. با گشتی در استان ‎آذربایجان ‎غربی ‎می‌توان انواع پوشش‌های ‎محلی ‎را در زنان و مردان ‎مشاهده نمود. با گسترش
شهر نشینی و صنعتی شدن جوامع مختلف استفاده از ‎لباس‎‌‎های ‎محلی ‎کم‌کم منسوخ شده ولی ‎هنوز هم در شهرهای کوچک و روستاها از ‎لباس‌های ‎سنتی استفاده می‌شود‎. ‎ایلات و عشایر در این استان پایبندترین افراد نسبت به استفاده از ‎لباس‌های ‎سنتی هستند‎ .

‎هریک از ‎ایل‌های ‎این استان در ‎محاوره‌های ‎خود اسامی ‎مختلفی به ‎لباس‌های ‎خود می‌دهند ولی کلیات ‎پوشش آن‌ها شبیه به هم است. ‎لباس ‎بانوان عشایری از پارچه‌های ‎زیبا و رنگارنگ تهیه ‎می شود که پیراهن گل‌دار و بلندی که آن‌ها می‌پوشند به نام کراس شهرت دارد. این ‎پیراهن‌هابلند، پرچین و گشاد است و معمولا از جنس پارچه‌های ‎مرغوب تهیه می‌شود. زنان ‎عشایری از جلیقه‌ای روی پیراهن گل دار خود استفاده می‌کنند که به الک مشهور است و ‎دارای رنگ‌های ‎زنده و شادی ‎است و زیورآلاتی به آن دوخته شده است. بانوان عشایری از نوعی شال کمر روی پیراهن‌های ‎خود استفاده می‌کنند که ‎به پشت بند مشهور است. آن‎‌‎ها شلوار‌های ‎رنگارنگی را که بلند تا ‎مچ پا است می‎‌‎پوشند که به درپا شهرت دارد و نوعی دستمال سر دارند که شلمه نام ‎دارد‎.

‎در برخی ایل‌های ‎این استان زنان کلاهی بر سر می‌گذارند که به تاس کلا مشهور است و دور تا دور آن ‎ریشه‌های ‎رنگی دارند‎. ‎مردان ایلیاتی نیز از نوعی زیرشلواری استفاده می‌کنند که درپا نام دارد و از پارچه ‎سفید تهیه می‌شود‎. ‎آن‌ها نوعی شلوار از روی درپا می‌پوشند که به شاله‎گیل ‎معروف است و از زانو تا مچ پا تنگ است و چاکی دارد که دکمه می‌خورد‎.

‎پیراهن ‎مردانه آن‌ها به «کراس» شهرت دارد و «ستر» نیز یک نوع کت پشمی مردانه است که در زمستان‌ها استفاده می‌شود. آن‌هادستمال سیاه ریشه‌داری به دور کمر خود می‌بندند که به نام «‎پوشی» معروف است. قوم کرد نیز در این استان معمولا از ‎لباس‌های ‎محلی ‎خود استفاده می‌‎کنند‎.

‎پوشاک‌ مردان‌ و زنان‌ کرد شامل‌ تن‌پوش‌، سرپوش‌ و پاپوش می‌شود که در ‎مراسم‌های ‎گوناگون کار، ‎جشن سوگواری و... با هم متفاوت است‎. ‎لباس ‎مردان‌ کرد شامل «فقیان» (‎مچ‌پیچ) می‌شود که پارچه‌ای کتانی یا ابریشمی به رنگ سفید است که به شکل یک قیف ‎دوخته می‌شود و به دور مچ بسته می‌شود‎.

‎«چوخه» (Coax) نیز نیم تنه‌ای پنبه‌ای یا پشمی ‎است. کردها شلوار‌های ‎گشادی می‌پوشند که دارای دم پای تنگ است و پانتول نام دارد. آن‌هاپیراهنی با آستین‌های ‎بلند می‌پوشند که ‎زبانه‌های ‎آستین آن را دور ‎مچ یا بازو می‌پیچند و شالی نیز از روی ‎لباس‌های ‎خود در ناحیه کمر می‌‎بندند‎.

لباس‌های ‎مردان کرد؛ به طور معمول ‎دارای رنگ‌های ‎سفید، طوسی، ‎قهوه‌ای و مشکی هستند. دستار یا کلاغه‌ که‌ به‌ آن‌ «دشلمه، مندلی‌،رشتی‌، سروین‌ و ‎سربند» نیز می‌گویند؛ وسیله‌ای است که مردان‌ به‌ جای کلاه‌ از آن‌ استفاده‌‏ ‎می‌کنند‎. ‎لباس ‎بانوان کرد ‎از زیباترین ‎لباس‎‎های ‎محلی ‎به‌شمار می‌رود. بیشتر ‎لباس‌های ‎بانوان کردی از رنگ‌های ‎شاد قرمز، آبی، سبز و‎... ‎تشکیل شده و از رنگ‌های ‎شادی برخوردار است. «ماشته» (Masta) پارچه سیاه ابریشمی یک تکه‌ای است که حدود 2 متر طول ویک‏ ‎ونیم متر عرض دارد که هنگام بیرون رفتن از خانه زنان به دوش می‌اندازند. شلواری ‎همانند شلوار مردان‌ مورد استفاده بانوان نیز قرار می‌گیرد. این‌ شلوار را زنان‌‏ ‎کرد، به‌ ویژه‌ زنان‌ روستایی‌، هنگام‌ کار می‌پوشند. در سایر مواقع‌، زنان‌ شلوار ‎گشاد از جنس‌ حریر استفاده می‌کنند. زنان کردی نیم تنه‌ای روی پیراهن خود استفاده ‎می کنند که به «کلنجه» مشهور است. زنان کرد از نوعی کلاه نیز استفاده می‌کنند که به ‎شکل استوانه‌ای کوتاه است و روی آن با پولک‌های ‎رنگین تزیین می‌شود. برخی ‎دیگر از زنان کرد نیز از نوعی روسری یا دستار استفاده می‌کنند که دارای رشته بلندی ‎از ابریشم سیاه و سفید با ملیله‌دوزی است و به «کلکه» (Kaleka) شهرت دارد‎.


 
comment نظرات ()