لباس ارایش ماشین کارت و دسته گل و کیک و حلقه عروس.لباس شب وعصر.شینیون.ماسک صورت.ارایش ابرو.مو.لب.رنگ و بافت مو.مانیکور

 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۱
 

ریمل یا ماسکارا فرآورده‌ای است که برای تیره و ضخیم و مشخص کردن مژه‌ها به کار می‌رود.

ریمل به سه شکل وجود دارد: مایع، کیک و خمیر. همچنین شامل بسیاری از مواد مانند رنگ و حلال و مواد نگه‌دارنده است. مواد تشکیل‌دهنده ریمل، آب، واکس یا موم، ضخیم‌کننده‌های موم، ‌تشکیل‌دهنده‌های فیلم و مواد نگه‌دارنده است. برس ریمل ممکن است مستقیم یا خمیده باشد که نوع خمیده آن برای فر دادن به مژه‌ها استفاده می‌شود و موهای برس هم ممکن است نازک یا ضخیم باشد. برخی از انواع ریمل‌ شامل الیاف نایلون یا مداد شمعی‌اند تا به مژه‌ها طول بیشتری دهند.

 تاریخچه:
اولین ریمل از سوی فردی به نام «یوجین ریمل» در قرن نوزدهم ساخته شد و در بسیاری از کشورها به همین نام خوانده می‌شود، مانند فرانسه، پرتغال و ایتالیا. کلمه ماسکارا از ریشه زبان ایتالیایی به نام ماسک گرفته شده است. ریمل به سبک جدید در سال ۱۹۱۳ از سوی شیمی‌دانی به نام تی. ال. ویلیامز برای خواهرش میبل ساخته شده و مواد اصلی آن ذرات زغال و ژل نفتی شرکت وازلین بود. سپس از ترکیب این دو اسم (وازلین و میبل)، شرکت میبلین را به وجود آورد که پیشگام تولید لوازم آرایشی شد. تا پیش از سال ۱۹۵۷،‌ ریمل به شکل کیک و شامل موم و رنگ‌های گوناگون بود و مصرف‌کننده با مرطوب کردن برس ریمل، آن را روی کیک ریمل می‌کشید و سپس برای مژه‌ها استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۵۷، شکل جدید ریمل تیوپی و اپلیکاتور از سوی فردی به هلن روبنشتاین معرفی شد.

 انواع ریمل:

ریمل به دو نوع اصلی مقاوم و غیرمقاوم در برابر آب وجود دارد و ترکیبات این دو کمی با هم متفاوت است. خوب است بدانیم که ریمل ضد‌آب در برابر عرق کردن، اشک و باران یا هر آب دیگری که به صورت و چشم‌ها برخورد می‌کند، مقاوم است و تنها با حلال‌های خاصی پاک می‌شود. جالب است بدانید که وجود برخی پلیمرهای منتشر در آب که نوعی لاتکس ایجاد می‌کنند، به ریمل‌های غیرمقاوم به آب، حالت مقاوم به آب می‌دهند. ریمل‌های مقاوم به آب مانند رنگ‌های روغنی و غیرمقاوم به آب مثل رنگ‌های پلاستیکی ساختمان است.

استفاده از ریمل:

ریمل ظاهر زیبایی به چشم می‌دهد و در حقیقت، تمام‌کننده آرایش چشم است و باید از ریشه تا نوک مژه‌ها زده شود. ریمل موجب ضخیم‌تر، بلندتر و مشخص‌تر جلوه کردن و جدا شدن مژه‌ها می‌شود. ریمل باید از سطح زیرین مژه‌ها زده شود و برس باید به آرامی به بالا بچرخد. برای مژه‌های پایین باید ریمل کمتری استفاده شود و رنگ اضافی باید با یک کاغذ مخصوص برداشته شود. از هر ریمل و دسته و برس مخصوص آن باید فقط یک نفر استفاده کند تا به عفونت‌های چشمی مبتلا نشوید. پیش از استفاده از ریمل، حتما مژه‌ها را با شانه مخصوص شانه کنید یا با استفاده از مسواک مرطوب، مژه‌ها را از هم جدا کنید. سپس از ریمل تمیز و تازه استفاده کنید و بین دو بار استفاده از ریمل در یک نوبت، کمی فاصله بگذارید تا پوشش اولی خشک شود. هرگز مژه‌ها و چشم‌ها را با دست‌تان نمالید تا ریمل را پاک کنید بلکه از حلال مناسب استفاده کنید.

ریمل مشکی را هرکسی می‌تواند استفاده کند اما اگر می‌خواهید ریمل بلوند استفاده کنید باید برای آرایش شب باشد. برس‌های نازک و کوتاه، بهترین‌اند چون هم راحت کنترل می‌شوند و هم به سادگی به گوشه چشم می‌روند و آنجا را تحت پوشش قرار می‌دهند. پیش از استفاده از ریمل، زیر چشم‌ها را پودر بزنید تا بعدا ریمل خراب نشود. از سویی دیگر قبل از ریمل زدن مژه‌ها را فر کنید و با روش زیگزاگ آنها را از هم باز کنید تا درخشان‌تر و پراکنده‌تر به نظر برسند.

اگر ریمل را فقط به مژه‌های بالایی بزنید، ظاهر لطیفی به چشم می‌دهید اما اگر برای هر دو مژه به کار ببرید چشم بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. ریمل‌های نوع ژل، مژه‌ها را تقویت و نمایان‌تر می‌کند در حالی که ریمل‌های ضخیم کننده، حجم بیشتری به مژه‌ها می‌دهد. رنگ ریمل نباید با رنگ چشم هم‌خوانی داشته باشد و بهتر است با رنگ مو تنظیم و متناسب شود. خانم‌هایی که موهایی به رنگ بلوند دارند می‌توانند از سایه‌های قهوه‌ای استفاده کنند


 
comment نظرات ()